Kelebekler Hiç İki Bahar Görür Mü

Sen, baharın nadide gülüydün.

Sen, sevgiye adanmış bir ömürdün.

Bülbüller şarkılarında sana yanardı.

Toprak ise yüregini dallarına açardı..

Rüzgar bile susardı kokunda.

Sema, nazlı nazlı düşer

Rahmet olurdu dalında...

Bir gün ;

Kanatlarımın üşüdüğünü,

Dallarının solup teninin öldüğünü gördüm.

Kış mevsimiydi rüzgarla gelen..

Kış uykusuna dalacaktı o gözlerin.

Toprağa uzanıp bahara açacaktı o yüreğin.

Hüzün çöktü küçük yüreğime.

Elbet sana olan aşkım bitmeyecekti..

Sen sonraki baharda tomurcuk açacaktın.

Topraktan aynı güzeliginle kalkacaktın...

Ben ise; yalnızlıga kanatlanacaktım..

Yağmurlar yağsa ,

Baharlar uzasa diye kaç kez iç geçirdim.

Hasret bulutları düşse de,

Bir gün karlı sabahlara uyanacaktık

Sen; gözlerini baharda gülümsemek için

Hulyalara dalacaktın...

Ben ise; sonsuzluga uçacaktim.

Sakın üzülme sevda gülüm.

Sevdam hep gökyüzünde olacak.

Sakın sitem etme bana;

Ne olur anla beni.

Kelebeklerin ömrü ,

Hiç iki bahar görür mü gülüm ?

28.01.2006