Kibelenin Çağrısı-2

Cehennem/in

Ey tanrılığa soyunan leş kargası dünyanın,

Doğmayan ölü etleriyle beslendin buraya kadar.

Doruğuna tırmandığını sandıkça tanrılar dağının,

Yer aldın yarattığın cehenneminde karanlıkların.

Cennet/in .....

Ellerinde kan izleri parçalara ayırdığın canların,

Her biri kendine yaşattığın ızdırabın devamı.

Sana son çağrısıdır asilliğinden sıyrılan ırkların,

Çokluğundan bir yapmadıkça yerin olmaz yanında Tanrının.

Var oluş/un.....

Ne inan nede inandır oradaki ahlaka kendini

Siyah köşklerini aydınlatsın ateşi, yaktıkları yalanların

Dön içine, bağışla artık seni bekleyen geçmişini

Sonra gel ve al bizden tanrılar ateşini...