Kilitli İğne

bir isyanım bitmeyen

diri diri yanar tövbeler dudaklarımda

ne geçmişin ağırlığıdır bu içimdeki

ne de geleceğin tanrısallığını giyerim ruhuma

kan kırmızı bir noktayım

bembeyaz bulutların uzerinde asılı duran

neresinden bakarsan bak gökyüzüne

istenmeyen bir lekeden farksızım bu resimde

silinmek üzere olan bir ayak izi gibiyim dünyada

ardım yağmur

önüm fırtına

tek bir adım kalmışken hiçlikle- ölmek arasında

dikili bir taş gibi saplanıp kalmışım evrenin tam ortasına

ağırım olabildiğince

kendi kemiklerimi kırarcasına ağır

acıma inat yüklemişim tüm artıklarımı sırtıma

yarımım asla tam olmamacasına

sorma

sus sakın sorma

seni tutan halen ne diye bana

soruların kilitler iğneleri dudaklarıma

inler dururum sonra asla veremeyeceğim cevaplarımla

şimdi git

git sakın arkana bile bakma

bu ilk yüzleşmem degil içimdeki karanlıkla...