Kırmızılar Açmaz Soğukta
Ey aşkı köşe bucak arayan insan
Kolay mı bulmak sanmıştın onu?
Bir düşün cananını sorup duran can
Kolay olsa idi adına divanlar kurulur muydu hiç onun?
Say ki
Sen çırılçıplak bir kış kıyametinde
İncecik giysiler bedeninde
Ve üşüyorsun delicesine
Omuzlarına bir palto atıp
Tenine değen rüzgar kırılsın istiyorsun
Isınmak istiyorsun
Dudakların soğuktan buharlar tüttürürken önünde
Bir palto göz kırpıyor sana rengi şahane
Diyorsun tamam olacaksın sen bana şifahane
Her şeyi göze alıp atıyorsun omzuna
Nafile
Kolları küçük geliyor senin vücuduna
İnadına soğuyor azimle hava da
Kirpiklerin buz tutuyor
Gözpınarların donuyor
Öyle bir an geliyor ki artık düşmüyor yaşlar
Acı hissedilmiyor
Ve tüm gücünü toplayarak sen yine
Son bir hamle ile
Yeniden bir palto deyip atıyorsun kendini öne...
Her yeni aşkta buna benzer
Hayat seni bir ömür ısıtacak bir yar aramakla geçer
Yanında yüreğinin lisanını bilen biri yoksa eğer
Dışarıda ağustos böcekleri kalıcı bile olsa
Karların içinden senin için çıkmaz hiçbir zaman kırmızı güller...