Körüm Ben Sana
Güneşi en güzel batıran yermiş
Bu şehir,
Doğduğum şehir
Umutlarımı yeşerttiğim
Ve tükettiğim.
Fotoğraflar asılır her akşamüstü grup vaktine
Deniz bile aşık kendine,esmez gürlemez
Düşsün diye alacası güneşin,
Yakamozlarını bile gizler, günün o saatine.
Aşk ezgili nihavent rüzgâr eser sadece
Anason kokularını dağıtıp gökyüzüne.
Sarhoş bakışlar gömer günü geceye
Kah ıslanıp, kah umuda yakıp.
Güneşi en güzel batıran yermiş bu şehir
Umurum da bile değil.
Bakmıyorum ki artık gök ile denizin seviştiği yere
Gözlerinin siyahı gölgelendiğinden beri yüreğime.
Nihavent rüzgâr sesine sağır artık kulağım
Unuttum yakamoz renklerini deryanın.
Körüm ben sana.
Dudağımda hasretin hüzzam ıslığı
Yalnız atıyorum, bu şehirde artık voltalarımı.
Küssün dilerse cümle âlem
Şehirde küssün, sahilde.
Bakmıyorum ki işte martının çirkin sesine
Hangi sevda üzerinde raks ediyorlarsa etsinler bana ne.
Körüm ben sana
Görmüyor bu şehrin renklerini gözlerim.