Kozmos ve Şair
bir bardak maden suyunda baloncukların
dikey olarak yükselmesini izlerken
bana birçok saat verildi ve benden alınırken
görelilik ilkesine göre sıfırla aynı olan sabit bir hızla
bazı entelektüellere göre ak-kara demekle aynı şeydir
zihnim gezegene geri dönmek için bir yükselişte
hayallere tutunduğum bir gece
ve
tütün tüterken dumanın
atmosfere yükselişini izlerken
düşüncelere daldığım sayfaları boş bir kitap
belki sarhoşluktur ruhuma ızdırap veren
bardağın dibinde viski girdabı coşarken
düşüncelerim hiçlikle vals ederken
belki de
sadece basit canlıların geleceği olmalı
düşünüyorum ki
o tek hücrelileri kim umursar
evrenin yok oluşundan sonra
geriye kalan karanlığı hayal ediyorum
yörüngeme bıraktığın boşluğu bildiğin halde
o son ayrılıktan daha basit bir hücre olabilir mi
sana olan mesafeleri ve uzayı düşlüyorum
ya da ışığı yani evreni ve tasarımcısını
sensizliğim geceyi hükümsüz kılsa da
tüm bunlar bir bardak soda ve baloncukların
dikey ve beyhude yükselişinde gizli olabilir mi
ışığım sessizliğin gölgesinde yok olsa da
kalan daha fazla karanlık
bu sessiz sensizliğin hiçlik resminde
evrenim perdedeki kuantum noktasında gizli
artık hakkında konuşmayalım
seni düşünmekten yorulmuş bir gezegen ruhum
bir bardak soda ve baloncukların
dikey olarak yükselmesini izleyerek
birçok saatim anlamsız geçerken
gözlerin verildi ve benden alındı
görelilik ilkesine göre sıfırla
aynı olan sabit bir hızla
entelektüellere göre
bazen umursamamak
yedi ceddine saymakla aynı şeydir
tütün tüterken
ve sessiz olması gereken bir ben varken
ustanın da dediği gibi …..et
ve benim yeni bir isim verdiğim bir sen
yok olurken usul usul…