Mapusta II

kelepçemden yadigar

bileğimdeki izdin;

yüreğimdeki onulmaz sızı.

soframda aş

her lokmada

boğazıma kilitlenen.

bazı gün

efkardın sigaramda

ciğerime işlemiş.

tüttün,

tüttün,

tüttün...

andıkça seni.

bazen de

yanık bir hava sazımda

zarif ve kırılgan.

her vuruşta tele

yürek bin parça.

özlemimdin,

düşüncelerim hep senden yanaydı.

demli bir çay buğusunda

aklım başımdan giderdi

seni içerken.

tespih olur

dilime dolanırdı adın.

otuz üçlük değil

müebbet!

çekerim çekerim bitmez,

kaderim gibi.

günün ilk ışığı vurup da

bir kuş konduğunda pencereme

yada

bir karanfili kokladığımda

ürpererek,

içim yaşamakla dolardı.

çünkü sana benzerdi.

çünkü sen kokardın.

sonra,

düşlerden sıyrılıp geldin,

muştularla.

fırtınalı denizlerde

limanım oldun;

kar, boranda

sığınağım.

bekletmedin

ızdırap yokuşlarında beni,

sevincim oldun.

tutsaktım,

kanat çırptım özgürlüğe

gökyüzüm oldun.

zindanlar nasıl hasretmiş güne

kırdın zincirlerimi

güneşim oldun.

daha ne diyim sebebim

hoş geldin.