Melankolinin Melodisi

Ey hayat! Suçlusun,

bana bir gençlik borçlusun,

çocuktum yürüdüm paslı bir giyotin gibi olan daracık sokaklarında,

uçurumlar biriktirdim korkularımla

uçuk dudaklarımla,

umarsız bir gece, karanlıkta kalıp

platonik duygular beslerken güne

mevsimler gelip geçti

tutuştu tik taklayan zaman

başladı melankolinin melodisi

genç kalbim, ihtiyar ruhum,

tozpembe olmayan bu evrene

neye yarar yüreğinin ezgisi ?