Merhaba Canımın Içi

Baştan söyleyeyim bu ne bir mektup,ne bir sitem...

Ben sensiz bir gecenin karanlığına sığınırken,

Sen nasılsın?

Seni o kadar özledim ki,

Her zaman ki gibi yine gözlerimdesin..

Sana acı veriyor mu bensiz anlar,

Bana anlatamadıkların,paylaşamadığın mutlulukların..?

Benim canım çok acıyor sensiz mutluluklarla..

Bugün öğrendim,artık ellerin olmuşsun

Üzüntülerin dibindeyim ama kalbim:

Boşver ?damla' o mutlu olsun sana yeter diyor..

Kim bilir kalbin yerinden çıkacak gibidir şimdi

yeni aşkın nefeslerinde..

Söylesene onu benden daha mı çok seviyorsun?

Ben burada ne yaparsan yap ama yerime sevme derken,

Çok mu seviyorsun?

Peki o seviyor mu seni?

Ama ne kadar sevebilir ki?

Sana duyulan sevgileri ben topladım dünyada..

Annenden bile çaldım sana duyulan sevgiyi..

Bu kadar büyük konuşmasa mıydım acaba..

Yada bu kadar inat etmese miydim?

Şimdi sevgin bende olabilirdi...

Bu arada nasıl unuttun beni?

Yada sevdiğin yalan mıydı?

Bir gün karşına çıksam ne yaparsın?

Yine yabancı mı olursun?

Yoksa yine cevapsız mı kalırsın?

Peki beni yeniden en baştan sever misin?

Sana yüreğimi açsam gelir misin?

Ebedi misafirim olur musun?

Yine saçmalamaya başladım..

Aklım başımdan gitti ve

Senin artık bir başkasının olduğunu unuttum..

Bile bile sabaha yine seninle uyanacağım..

Yine göz yaşlarım birbirini kovalayacak..

Çaresizliğimde nefret etmek isteyeceğim senden

Ama yine seveceğim..

Gururla söyleyemiyorken sana sevdiğimi,

Vazgeçemiyorum da senden başkasının olduğunu bile bile..

Ama bu kadarı yeter!

Son söz söyleneli çok oldu zaten..

Ve işte sana gururumun son eseri;

Gömüyorum seni en kuytulara,

Üzerine kocaman kocaman taşlar döktüm..

Ve işte son ?mavi damla' düştü,

Seni kaybettim, sen öldün!

Ve ben yine gittim..

Bu aşk yine biTti !!!