Mezarımın Başında Bekle

Uzaktan haykırıyor kalbim özlemini

Yokluğunun o'na verdiği özlem

Kalbimin 'gel artık' isyanı.

Yetmiyor yine de haykırışım özlemim.

Buğulu camlara yazarken adını

Birden siliniveriyor.

'Yine yok oldun' diyiyorum içimden.

Sensizliğin kabir azabı olduğunu anladım

Özlemin içimde çığ gibi büyürken

Beynim birgün gideceğini söylüyor.

Kalbim ise 'gitmesin' diyor.

İsyanım yavaş yavaş büyürken

Kalbim ağlıyor 'özledim'diye.

Korkuyor,yüreğim,bedenim.

Ya birgün giderse diye.

Bakabilir miyim artık resmine?

Duyabilir miyim artık adını?

Bitmiyor özlemim sana karşı.

Eğer sana kavuşamadan ölürsem

Bil ki son hecemde adını sayıklarım ben.

Kalbim son kez isyan edicek 'seni özledim'diye.

Cellatım ol.Özlemin öldürsün beni.

Mezarımın başında bekle.

Beni o kara toprağa gömmeden

Son kez bakayım sana.

Son kez tutayım ellerinden.

Son kez kulağına fısıldıyayım

'Seni seviyorum' diye.

Toprağımı gözyaşlarınla sula

O an bile seni hissedeyim.

Toprağımı sen ört.

Son yolculuğum da mezar başında

Sadece seni göreyim

Son kez hasret gidereyim.

Şuan yaşarken duy beni.

Duy kalbimin isyanını.

Duy ki artık yaşayabileyim...