Ölmek

ne çıkar bir kere ölmekten

her gün ölenler varken?

adın bir garip diye yazılır mezarının taşına

zamana savrulursun

o. kadar.

oysa ölmek

güneşin anlını yarıp karanlık delhizlerde

ekmek kokan aş kokan düşleri kovalamaktır çaresizce

ölmek aydınlığa sırtını verip geceyi sıvamaktır

umut duvarlarına.

solumak,tır her anı kuytuda son nefes diye

ölmek bir bebenin süt kokan tenine

her gün bir veda bırakmaktır

dili lal ninniler söylerken

ölmek hayatı unutmaktır bir kader girdabında

umarsızca.