Ölüme

bir bakıma doğru ölüm

yaşamış benim kadar

madem ben onu hapsettim

yaşam zindanıma

o beni hapsedecek

beklemek denilen beşiğe

sorunca susar yalnızlık

dökmez incisini gündüzün ortasında

kimselere söylemeden çağıracaksın

kalabalıklarda konuşacaksın yalnızlıkla

ki onun için her insan anlatımdır kelimedir

hayat kitabında

bir şeylerim var şu yağmurlu havalarda

benden yana gürler gök yüzü

kaldırır mesela işaret parmağımı

oynatır kalbimin çivilerini

yağacak diye değilde

ha geldi ha gelecek gibidir

gök gürültüsü bana

öyle gel ki ölüm

seni karşılamak iki ömür alsın benden