Ölüme Şafak Kala
This poem was selected as the poem of the day on 16.04.2013.
An durur
Bir bıçak gibi saplanıp yüreğimin tam orta yerine
Ellerime gurbet gözlerime yağmur değer
Bende bulur her kör kurşun adresini
Neremden acısam hep sana kanar yaram
Yenik düşerim sensiz zamana çaresizce
Ayın ışığı ağlarken yüzümün sancısında
Şafağa ölüm susar sensizliğim
Beni duy
Ne olur duy beni artık
Kaç gün daha dayanır bu yorgun canım
Hayatın acımasızlığında gidişine
Böylesi basitmiydi sevmek
Ve bu kadar kolaymıydı gitmek?
Hatırlar mısın?
İlk görüyor gibi bakardık birbirimize
Bir uzun mavi alabildiğince
Ya da ne biliyim
Göğüne vurgun ay kadar asilce
Sonra bir çılgınlık gezerdi damarlarımızda delice
Aktıkça büyüyen sular gibi çoşardı içimiz dışımız
Dudaklarında tomurcaklanırdı sanki gülüşün dal dal
Her zerrem bahar bahçe
Bir başkaydı işte seni sevmek
Tutunmaktı hayatın kanatlarına
Bir başkaydı seni sevmek sınırlarını hiç çizemediğim
Senden sonrası
Bir dağ yanlızlığı
Ve bir kurşun sancısı
B/ağrımın tam ortasında yokluğunca
Hangi zaman dindirir bu vedanın ardında ki yanışı?
Bir sevda kaç ömür eder
Daha ne kadar ölmeliyim karşılıksız bir aşk uğruna
Daha ne kadar?
Öylesine yorgunum ki
Herkesten herşeyden
Her kör karanlık gece
Bir kıyamet kopuyor sanki yüreğimin yarasında
Yalnızlığın
Göz yaşına ağır ağır sinişini bilir misin
Nerede kaybettik
Nerede unutuldu insanlık?
Yürekler kapkara olduktan sonra
Dünyayı pembeye boyasalar ne fark eder ?
Ne fark eder bir menfaat uğruna
Arkandan vurduktan sonra içi kırık kahbeler...
Yaşam dedikleri bilmecede
Sıla nedir?
Gurbet ne?
Unutamamak mesken tutmuşken yüreğimi
Pencereme konan o yaralı serçe
Yine seni bana getirir çaresiz gözlerinde
Kokun değer hasretime ırak rüzğarların t/uzağında
Sonra
Yaşamak nedir ?
Ölmek ne?
Ne fark eder ki yaşasam
Ya da ölsem ?
Senin olmadığın yerde
Bil ki mahşere kalacak bir dava bizimkisi
Yoksun ya
Ne canım yanıyor ne de sen yaram kanıyor artık
Bir siğaranın efkârında geceye akıp
Hasretinin zehrini dolduruyorum ciğerlerime
Taş plakta yine o şarkı
Madem ki vakit akşam
Ve sen yine gelmeyeceksin yüreğimin burukluğunda
Yetmez mi çektiklerim?
Yetmez mi d/ipsiz boy verişlerim sürgün sevdama
Dört duvar yalnızlığım da
Kucaklamışken ölü zamanı günah mevsiminin ayazında
Bir acayip delilikti seni sevmek anlasana işte
Belki bir gün tekrar dönerim tüm ıslak hüzünlerimle
Öperim özlemler dolusu yüreğinden
Sana yazdığım her şiiri
Çıkar gelirim güneş gibi doğupta mor dağların ardından
Çıkar gelirim bendini yıkan ırmakçasına
Ölmez
Ölmez de sağ kalırsam ama
Kim bilir?
Kim bilir ölüme şafak kala
Yanlızlığın gözyaşına ağır ağır sinişini
Kim bilir?
Kim?
Seven insandan başka....
21/03/2013