Olur Olmaz

İnsan kaptırır kendini, olur olmaz

Açılır yaralar, savunmasız kalbinde

Anladığında çok geçtir artık

Isınmak için koştuğu alev yakar en çok

Hayatta bir tek şansımız var

Herkesin ömrü biriciktir

Herkesin eli tutulmaz

Sarılmazsın her yabancıya

Ve kimse rızasız öpülmez

Zaman geri gelmez

Yaşananlar iptal edilemez

Aşklar nasıl unutulur?

Hasret kolay mı tükenir?

Kavuşmalar yıllar alır

Pişmanlık bile kabul görmez bazen

Taş yerinde ağırdır

Parçalanan parçalar nasıl toparlanır?

Seneler yalnız rakamdır

Dağılıp gitmemek zor

Takvime esir olmadan yaşamak daha da zor

Acıtan her şey geçiyor mu gerçekten?

Geçiyorsa, hissetmemek elde mi?

Var olmak istemeyip

Yok olmayı da kaldıramamak...

İnsanlığı tamamlayamamak

Koptuğun yerden yeniden bağlanamamak

Bir anısı olur insanın her yerde

Bu da zorlaştırır mutluluğu

Bazı insanlarla vedalaşmak imkânsız

Elini bir daha tutamamak bazısını