Önce Susar Sonra Gidersin

‎" Barbarlık siyahsa, uygarlık

siyah kırıntılardır. "

I.

Susarsın

Ardında bir şehir susar

Susarsın

Dağınık kalır örtüsü günlerin

Nevresimler gibi takvimler de sararır

Kuşlar umursanmaz/casına

Gökyüzü kurak kalır

Ve her şey

Hiç bir şeydir artık

Ölümler ölünür

Doğumlar doğulur

Dünyanın yetim şarkılarında aşklar

Bir yelkenli gibi hayatın kıyısında

Yalnızlığından vurulur

Ve çekip gitmeler,

Issız notlarda; orada gölgelerle,

herkes kendinden vurulur

/ seni hep dünler yaraladı;

yar'dı yarın, düştün,

düşlerin

darmadağın.. /

II.

Şimdi sen

Bembeyaz hayatın

Siyah çağında

kırık dal parçalarıyla ateşi arayansın..

Susarsın..

Çünkü sen:

Paslanabilen göz kapakların,

Megabayt işleyen(!)

Kafaların

ve dudakların..

Dudakların metal homurtusunda!

Bağır-

san da duyulamazsın..

Dijital duyularda

aşk kadavraları..

Ve bir senfoninin dili değildir artık coşku.

Durmadan...

Durmadan kuşatılıyor gökyüzü...

Sonra umut,

çürümenin işleyen dişlilerinde..

İşleyen dişlilerinde soylu hüznün çocukları;

Kalıcı yenilgilerin,

Geçici zaferlerin

hazin adamları..

III.

Önce susar/sonra gidersin

Dünyanın yetim

Şarkılarıyla büyüttüğün aşklarla;

ıssız notalarda..

Yürüyen

Yürüdükçe

tökezleyensin..

Sen

Toprak damlı evlerin

Balçıkla sıvanan kederisin

Sen suskunluğun

notasında..

Sen bembeyaz hayatın kıyısında

Kendinden vurulan bir yelkenlisin...

kasım_2o1o