Orman Çeşmesi

Sanma ki yalnızsın, göründüğün kadar.

Bu salkım söğüt , yalağındaki yosun ,

Uzak yoldan gelen garip yolcu;

İnan ki yalnız senin kadar.

Akşam serininde kuzularıyla yola düzülen çobanın;

Yüreği buruk kalır geçmezse buralardan,

Sen bir orman çeşmesi,

Kaç mahluk çıkar huzuruna kimbilir

Güneş karşıki dağları aşmadan.

Kendimden bilirim içim ferahlamaz ,

Buralardan geçerken içmezsem

Serin suyundan.

Kurak sarı yolların hancısı

Kaç sevdalı göçtü gitti buralardan,

En yanık aşıkların, en mahrem sırlarını,

Haberdar herkes, vakitli vakitsiz sana açtığından.

İnan ki orman çeşmesi

Bütün çocukluğumun en güzel geceleri

Dinlemekle geçti üstüne söylenen masallardan.

Hele bir de söyleyenleri

En az senin kadar görmüş geçirmiş

Anlatırken seni ağzından bal

Yüzünden nur damlayan...