Prometheus'un Hırsızlığı

Yükseklere düşmüş sana ulaşma umudum

Yaklaşmak zor

Çıplak ayak tırmanış yokuşları zihinlerde

Adım atsam sensizlik

Ve geri dönsem terk-i diyar sarmalar ruhumu

Kanattın işte yaralarımı

Oldu mu...

Yasaklanmış gözlerinde göz gezdirmelerim

Nefes almak haram

Ve yaşlar durdurulmuş sonsuz süreli

İsteyen ölmekte serbest

Ve isteyen aşkını yıllarca taşıyabilir

Karşılık beklemek ahmaklık

Vazgeçmek adamlıktan dönmek

Artık harammış aşk uğruna ölmek...

Toprak altında nefessiz uyumak şimdi tesellim

Kolaya kaçmak paklar artık yorgunluğumu

Suskunluğum büyür içimde

Ben inatla küçülür

Bedenim bir ölüm telaşı bekler

Ve hislerim soğukluğunu özler..

Yaratılmışlık acizliği kanıksanmış yüreğimde

İsyana teşvik edilmişlik taşır gözlerim

Günaha zorlanmış bir pişmanlık gibi

Bile bile ateşe yürüyen bir yiğitlik dolaşır kanımda

Ki sen en ufak bir nebzesini tatmazken acının

Ben prometheus'un hırsızlığında büyütmüşüm yangınlarımı

Ve sen doğruladın hep yalan sandıklarımı...

Şimdi ayırdım bir kenara en zor sahnelerini hayatın

Kolayları sana bıraktım

Ben taşımayı bilirim acı safsatalarını

Sol yanımdaki toplar damarları söktüm attım yerinden

Artık aşk için yer yok bedenimde

İçtiğim son meyin tadı da dudaklarımda

Ki bir daha da ayılmam

Ve sen zor kadın...

Bende pek kolay sayılmam...