Psikopat

bildiklerimin arasında geziniyorum

bilmediklerim ne kadar da az

en büyük sır orada,saklanırlar

dilinin ucuna kadar gelmiş

susmuş uçurumu görünce

geriye dönmüş,otobüsleri kaçırıp

o duraklar yıkılmış,hatta hiç

olmamış

zihninde yarattığı imgeler yalanmış

kendisini inkar ederken aşka inanmış

adamı aşka inandırmış,adam susmuş

''beterin beteri var''hallerine

bürünmüş

keşfetmiş ki eline ne geçse fakir

kalacak

gezip gördükçe dünyası küçülecek

sırlara kavuşup,sarılıp ağladıkça

yeni bilinmezler arayacak

bilinmezi bilmek ne derece çekici

ilgimi kaybettiğim yerde buldum

cesedimi

anlam yükleme çabalarım boşa...

uçurumlu bir virajın kenarında

saçtım gençliğimi

dünyayı sıradan ettiğim

kadar,kendimi tanısaydım keşke...

kestiremiyorum kendimi... bir şeyleri

kesip biçmeden

tamamlamak istiyorum kan akıttıkça

kendimi

ölümün hazzı...yalvarışlarda

gördüğüm tutunuşlar...

ölmekten korkanların ölüme arzu

duyuşları

yakıldıkça körelen sinir uçları

pembeleşen bedenler,yanık et kokuları

beni kendime getirdikçe...düşlerimden

ısırık aldım

midemde bir sarhoşluk,aşkın

etkilerine benzer

dilim yanık,üflemeden yeme sevdamdan

acı çekmeden acı vermek olmaz

bilirim

acı çektikçe aldığım zevk

acı verdikçe aldığım zevke oranla

yetmez oldu