Rose

Ya sadece isimler değişiyor ya da ben kendimi kandırıyorum

Sen bana yeniden seslen diye her şey orada bekliyor bizi

Rose

Kılığım

Ve

Kılıksızlığım

Tuza banıp harf yutturmuş bana kavmim

Ki ben bu sebepten gözlerindeki ıslaklığa koşuyorum

Ve vakitlerini saymıyorum topuğumdan düşürdüğüm

Bu yokluğunun

Hor görme kimliğimi

Sualim dudaklarının rahatsızlık edici kıvamına

Oysa oyuklarını doldurmam lazım her harfin

Adına doğrulacak diye

Hadi konuş benimle

Damağın dayanmaz

Bunca harf bozgununa

Durup durup kurcalama zihnimi tarih olup yeniden eskiyorum dudaklarında

Ki biliyorum her hikâye bir dönemi ve her kahraman bir suçluyu gömüyor

Parmaklarındaki sayfalarda

Kızıldan geçtim rose

Hatta sudan

Sarıdan hasır çekilmiş toprak gibi

Güneşi sırtına alıp bakma bana

Ben rüzgâra inanıp yağmur yoğuramam ki

Cümlesi gergin bir seyyahın

Kervan yorgunluğuyum

Kısıp iki kas yatağını beni meraka sokmak nasıl bir adalettir rose

Ve sen

Soyun bana rose

Tanrının düşürdüğü o ilk çehreye düşsün yüzün

Ve ben sana tas tamam başlayayım

Dün ve ertesinde

Hadım et tanrım çocukluğumu başka bir lisan doğurmasın zamana

Ki her doğum kirlenip doğruluyor göz uçlarıma

Her yeni çocuk bir kirpiği asıyor sokaklarına

Aramızdan sızan bir kelimenin ne kadar hatırı olabilir yalnızlığa

Adına dizdiğim her harf ellerimde kalıyor rose

Sesimi düşürdüğün toprağından sürüklüyorsun ardına

Ki adın kırk nasır olur harfe bölününce

Biliyorum

Ve tanrıda biliyor

Seni yazmak çürümüş iki harf etini kaybetmekti