Ruhumun Yanılsaması

Soğuktu deniz, güneş yeni doğarken;

Dalgalar boyumu aşıyordu çırpındıkça..

Miladı geçmiş sevdaların temizlenmesi gibiydi..

Vaftiz ediliyormuşçasına bırakıyordum kendimi su'ya...

Aşk'ları kirlenmiş bir kent'in

Sisli sabahlarına açarken gözlerimi bir kez daha;

İçimde büyük bir umut vardı...

Ve aşk tam bir blok ileride duruyordu...

Uçurtmalar öldü hayallerimde;

Gökyüzü kan rengi kadar kırmızı...

İntihar eden kuşları seyrederken;

Tek tek küsüyordu lambalar hayata...

Kirlenmişti kent,

Duygularımız kirlenmişti...

Sevinçlerimizle beraber açan her çiçek;

Duman duman soluyordu,

Ağır ağır tükeniyordu hayat...

Soğuktu hava, güneş batarken;

Boğuluyordum etrafımı saran yalnızlıkta...

Tarih öncesinde kalmış aşkların bir bir terketmesi gibiydi...

Yavaş yavaş bırakıyordum kendimi karanlığa...

Ve dünya; bir oda ileriden bakıyordu bana...