Sabaha Kalan

Karanlık ışığın yokluğu değil

Işığın henüz olmadığı yerdir

Bu yüzden geceyi suçlamam

O sadece beklemenin başka

Bir biçimidir sabahı aydınlığı

Tohum toprağa gömülürken ölmez

Sadece sabrı öğrenir gelişir yaşar

Sende öyle düştüğün her yer

Kök salmayı öğreten topraktır aslında

Aynı nehre iki kere girilmez doğru

Nehir durağan değil akar aynı kalmaz

Ama her sabah nehir sana yeni bir kıyı uzatır

Değişmek kayıp değildir

Olmakta olmanın kanıtıdır

Hakikat bazen serttir

Güzellik onu taşınabilir kılar

İyilik kimsenin görmediği yerde yapılır

Ve işte tam orada dünya bir gram hafifler

Yarın körfezde ilk vapur kalktığında

Martılar aynı göğü bölüşecek

Sende bölüş

Umut büyük bir inanç değil

Küçük bir devam etme kararıdır

Bugün o kararı verdin ya

İşte şiir tam orada başlar.