Ş/afak

"Derine, hep derine kazıyoruz...

nerde, çağımızın o altın kalbi.

çağımızın altın kalbini arıyoruz

üzerimizde ağır bir yeryüzü

gökyüzünden uzakta...

çok uzakta...."

ümit ilter

derinimdeki alacak vereceğin bırakıp cümle yükünü

bir fırt tavşan kanında hatırladım eski basit tatları

yeşil doğanın mavi denizin gözbebeğine bakmayalı

ay dolup boşalmış telaşe kadehine

bundanmış topuğun ayaklara gürz vurumu

h/ey zaman

ne de çabuk solmaktasın tenimde

o sınır ki belli

ayrı düştüğümüz benliğin karanlık tülü

yırtılmayı bekliyor c/esaretin elinde

ilkin açmalıydım iç sesin kısıldığı düğümü

sonra kendimi bulmalıydım kayıp hayallerimde

kolaydı gerisi

düzeltmek ölüme suslanmış nefesi

rutine aykırı her adımda rastladım

çocukluk görüme

/her gün özel ve güzeldir/

bir yüz çevirimi kadar kolaydı

farkındalığı yakalamak

yalnızlığımızın kürek mahkumluğundan arınıp

nehrinde aktığımız hayatın y/an damlalarıyla karışıp

bir olmak

ve hür olmakmış

bir memleket ülküsü gibi

kesmeliyim bir an evvel

o ölü ş/afağı kordon bağında

sekiz dakika bir turla

bulmalı al sıvı

yeniden gençliğin h/g/ayret damarını

23ekim17