Sakız Ağacı

SAKIZ AĞACI

Sende kaldı masum çocuk gülüşlerim

Tomurcuk umutlarım, turkuaz hayallerim

En güzel ebruli düşlerim

Sende kaldı mimoza kokulu baharlar

Yosun ve deniz kokan yazlar

Artık bütün mevsimler güz

Bende sadece

Uludağ'ın zirvesine çıkarken

Kabanımda sakladığım sıcaklığın var...

Alışkanlık işte...

Nerede olursan ol

Yine hep seninle yürüyorum sahilde

Hani denizi öpen o Sakız Ağacı vardı ya

Tam da oraya gelince

Elimde değil, içim sızlıyor ince ince

Kurusa da tuzlu suya değen dalları

Vazgeçmiyor sevdasından bir türlü

Sevince benim gibi seviyor

Ölesiye...

Sahi diyorum:

Bir de öpüşlerim kalmıştı sende

Bazen sımsıcak, bazen yumuşak

Ama hep sevda dolu ve çokça acemice

Sakın geriye vermeye yeltenme

Verdiğim hiçbir şeyi almadım bir daha ömrümce...

Naime ÖZEREN