Şeker Tozu Serp Yüreğime
Kötülüğün üzerine şeker tozu eken çocuklar
Bilemezlerdi eriyeceğini şekerin günahta
Şimdi yüreğimde bocalayan bir dua
Gönül dağımda yağmur
Bir avuç şeker tozu serp gözlerime
Ne olur...
Göreyim kendimi sende
Kendi kendime öğrendim dua etmeyi ben
Gülmeyi, tanrıyı babama benzetmeyi
Kulağıma ilk ezanı okuyan babamdı çünkü
Sandım ki tanrının evimizdeki gölgesi
Bu yüzden çok sevdim babamın ellerini
Bir de senin sesini
Seni sesinden öptüm, babamı ellerinden
Her öptüğümde şeker veren aşk
Şekeri günahla örten çocukluğumun gerçeği
Allah bir
Babam bir
Ben iki, yoktu başka hesabı parmaklarımın
Annem hayatımızın toplama işareti
Her ezanda senin sesin
Her tütün kokan el babam
Dualı sözcüklerin ikrasında ney
Ney susunca, aşk susar
Bir de öğrenebilseydim işaret olmayı
Toplardım aşkı gelirdim sana
Bir sükûtla mimlenirken şiirlerimin satır başı
İman tahtamda okunur sabah ezanları
Ağlar içim, niyazım gözlerimi dağlar
Avucumda mimli dualar
Hayra yorulamamış rüyalar
Ah yar!
Dualarına katacak kadar sevseydin ya beni
Ben susarken ezanlar biter
Bir çocuk şeker tozu döker günahlarıma
Bir şiir arşa seslenir
Satır başında hançer yarası adın
Aziz Allah sevdiğim, aziz Allah