Selamı Var Şairin

Deli zamanların öfkesi saklı şehirde,

Büyümeyen çocukların da güncesi saklı çekmecede,

Kıtaların varamadığımız yakası

Belki de yakası açılmamış espriler yağdırıyor gök kubbe

Durağan seyri ömrün,

Lahitteki gizemi de tetikleyen sair imge,

Saklı tutulası ya da mübalağa edilesi

Bir kelam kadar yalnızım gün ve gece.

Yüzsüz sevinçleri saklı tutmak

Yüz göz olmaksa sair duygu ile

Bir de meşakkatle tutunduğun dala hürmeten

Çivilenmek soytarı yalanlarına münafık bir edimde

Baş aşağı muhafaza etmekse yüreğin boykotlarını

Tamah ettiğin bir sevdaya yelken açmak,

Çeperinde kozanın,

Nazenin bir kelebek kıvamında bürünmek

En asil renge.

Boyamak pare pare önce gök kubbenin bitimi,

Bitimsiz nidalarına sahip çıkılası yüreğin de gizeminde

Konuşlu artık hangi gölge kalırsa yanında

Eşleştiğin yürek sesine hürmeten

Bir de demlenmek usul usul,

Usturuplu bir söyleme eşlik eden çay tadında

Andıklarıma rahmet

Anıldıklarıma da şükür vesilesi

Hele ki kopmuşsa en içli figan

Der top olmamak ne mümkün?

Sığdığı kadar sığıntı bir kelamdan beter

Şu söylenmeyen,

İki dudağın arası közlenen feryadın da

Bilindik fermanında saklı çokça acı

Gıyabında neşenin

Kaptırmışken bir kez yüreğin kırık kulpunu ve...

Unutmadan,

Kopup geldiğim diyarlardan selamı var şairin,

Bir kelam da ben eklemek istedim,

Demenin meziyetinde konuşlu bir veda sadece

Andan kopuk bir selam,

Dünde saklı tuttuğum yaram,

Söylemediklerime ilaveten,

Yarına nazire eden boyutsuzluğumda serili kayıp gölgem.