Sen Gittiğinde...
Sen gittiğinde,
Bir parçamı da aldın gittin yanında
Sen gittiğinde,
Hüzünlerin bayramı vardı
Dokuz gün hüzünlerin şenlikleri...
Sen gittiğinde
Acılar çaldı kapımı
Açmadım, kapımı acılara
Ama; zorla kırdılar yüreğimin kapılarını
İçine hüzünler yerleştirdiler
Sen gittiğinde,
Bir parçamı da almıştın yanında
Atmıştın bir kıyıya düşünmeden belli
Yoksa üşür müydüm
Bu yalnızlığın cehenneminde
Sen gittiğinde,
Benliğimi düşürüp kaybettim
Yırtık ruhumdan
Delmişti ruhumu yokluğunun pençeleri
Aradım umarsızca
Kaybolmuş benliğimi
Karanlık kederli sokaklarda
Şuursuz gözlerimle
Ararken benliğimi
Yitirdim umudumu sessizce.
Yalnızlığım çıktı karşıma
Boş sokaklarda.
En büyük dostum oldu
İçki masamda yalnızlığım.
Umutsuzca aradık yalnızlığımla
Seni,içki şişelerindeki sarhoş yudumlarda.
Seni doldurdum
Hep bitmeyen kadehlerime
Bir de gözyaşlarımı...
Umutsuzca dönerken
Kaybettiğim savaştan,
Yüreğimi buldum
Boş sokaklarda paramparça
Örtülüydü bir gazete parçası ile
Yüreğimin üstü.
Görülmesin diye
Acılarımın büyüklüğü
Gazetede bir yazı "faili meçhul"
23.11.2003