Sen Kokunca Uzaklar
Bir gece gözlerimden habersiz ağlamışsın
Arada gül, ihmal etme.
Sen yüreğinle aksak karıncaya su veren
Kınımda duramıyorum yokluğunun belasında
Kırıp geçiyorum sana benzeyen yıldızları
Geceyi alnından vurup
Yerle yeksan edesim geliyor en zifiri yerinden
Kirpiklerinden dökülen bir damla yaşda
Boğasım geliyor nefesini tüm siyahların
Kaç kalp daha kırılacaksa senin için
O kadar yalnız ve o kadar yorgunuz cümleten.
Saçı başı dağınık birkaç harf kaldı senden hatıra
Arada yaz, ihmal etme.
Seni yazan harflerin boynu bükük
Matemin bir gün bin gece
Gölgen belirseydi şen şakrak âlem
Çakır keyif sana çarpan rüzgar
Göçmen kuşların rotasıydı sıcaklığın
Kaç ömür daha gerekse sana doymaya
O kadar yalnız ve o kadar yorgunuz cümleten.
Türküler dolanır dileme sen kokunca uzaklar
Arada duy, ihmal etme.
Sen çağır uzaklardan, bir ses ver
Hangi tren geliyorsa sana kömürü benim
Hangi vapur geliyorsa dalgası benim
Yedi yerinden bin parça olsada
Sana koşar adım gelecek kalp benim
Kaç ömür daha gideceksek sana gelmeye
O kadar yalnız ve o kadar yorgunuz cümleten.
Sevmeler miadını doldurdu dolduracak
Arada sev, ihmal etme.
Bir o kadarda kırgın ve dargınız sana
Luzümü yoktu mevsimleri yerle bir etmenin
Pencerende mahsur bırakmamalıydın meltemleri
Ve beni
Tabutsuz bırakıp, dârağacında sallandırıp
Ve hatta çarmıha gerip
Öldürmeyişin için binlerce kez ah ettim
Faili meçhul, üstü gazete parçaları ile bezenmiş
Beni öyle çiceksiz çelenksiz
Kaç garip daha feda edilecekse topraksız kefensiz
O kadar yalnız ve o kadar yorgunuz cümleten.
Ben sana hep varım
Başın dik, fakat utanarak gel.
Gelirsen;
Oturup sigaramın parıltısında yasak elmalar yiyelim.
Yüzümü tüy bitimine kadar seversin üç kere
Saçlarımın üçte birini öpersin
Mevsim farketmez
Fakat acele et
Çok uzun sürmez, belki birkaç yüzyıl daha sevebilirim seni.