Sende Mevsim

Gözlerin iki yorgun kuş

Kirpiklerin de dinlenen yaz akşamları

Bir bakışınla göç eder içimdeki hüzün

Yerine kırlangıçlar konar kalbime

Sesin ıslak bir çakıl taşı gibi

Avucumda yuvarlanır çoğalır

Sessizlikten duvarlar örerken gece

Senin fısıltınla yıkılır şehir

Saçların rüzgârın ezberlediği şiir

Her teline bir yıldız takılmış sanki

Başımı koysam omuzuna

Samanyolu dökülür dizlerime

Ellerin sonbahar yaprağı

Dokunsam yanarım dokunmasam üşürüm

Parmak aralarında sakladığın deniz

Her dalgasında beni sana vurur

Sen bir kıtasın içimde

Kimse ayak basmadı daha

Ben her gece kaşif olurum

Ve her sabah sende kaybolurum