Seni Sevmek

Pişman değilim aslında.

Tek üzüldüğüm şey,

Ağladıklarım,güldüklerimden,

Negatifler,pozitiflerden,

Sustuklarım,konuştuklarımdan,

Sensizlik,yanımda oluşlarından,

Fazlaydı sadece.

İçimdekileri dökmek elimdeydi,

Gözlerin,gözlerimin önündeydi,

Tüm fırsatlar ise dibimdeydi,

Dizi uzayacak ya illa işte!

Söyleyemedim...

Nedensizdi söyleyememek.

Tıpkı seni sevmek gibiydi.

Ne bileyim belki de büyülenmemek,

Yersiz gururun eksilmemesi içindi.

Seni sevmek,

Savaşıp barışmaktı,

Açıp açıp solmaktı,

Ölüp ölüp dirilmekti...

Seni sevmek,

Yaşamla ölüm arasındaydı,

Aslında Araf'ta bulunmaktı,

Ne gülmekti ne ağlamaktı...

Garipti!

Hem sensizliğe alışmaktı,

Hem senli hayaller kurmaktı,

Gündüzleri uyumaktı,

Dikenli bir yolda,

Yalın ayak yürümekti...

Sen benim,

Yiyemediğim meyvem,

Koklayamadığım çiçeğim,

Yetersiz bakiyem.

Sen gelmeden,

Ya da yanımdayken,

Biraz heycanla çarpardı kalbim,

Biraz merakla...

Nasıl anlatayım?

Dalgalanmayan denizde,

Esmeyen rüzgarda,

Nasıl anlatayım?

Varlıkla yokluk arasında,

Biraz ölmekle geçti ömrüm,

Biraz yaşamakla...

Seni sevmek,böyle bişeydi işte!