Senin Güller Büyüten Yüreğin Vardi

Senin güller büyüten yüreğin vardı

Okyanusları sakladığın gözlerin

Ninnilerle uyuttuğun sevgilerin

Cadının elmasıyla yok ettiğin gençliğin vardı...

Sen çocukları severdin en fazla

Uçurtmaların en güzelini onlara verirdin

Umutlarını kuyruklarına bağlar

Göklere salardın, kıskansın diye kartallar...

Kaç gece, kaç gündüz geçti bilmiyorum

Yedi yıldan sonra çentik atmayı bıraktım duvara

Yüreğindeki güllerin solmuştur susuzluktan

Oysa sen çok korkardın karanlıklardan...

Okyanus gözlerindeki bütün gemiler battı şimdi

Sende içinde kaybolup gittin işte

Umutlarını uçurtmalara ben bağlıyorum şimdi

Ama gökler sadece sensizliğe ağlıyor...

Senin güller büyüten yüreğin vardı

Ve o yüreğinde hep ben vardım....

Emre Vehbi ALKAN

ŞİİRBAZ