Sensizim

Yine sensiz bir gecenin başlangıcındayım,

Bu karanlıkta,

Bu sessizlikte duyduğum tek şey;

Kalemimin kağıdın üstünde kayışı.

Her dakikanın geçişinde gün ışığına yaklaştığımı anlıyorum,

Ama oda bana seni getirmeyecek ki.

Deniz gözlüm diye sevdiğin ben; sensizim,

Ve şimdi mavi gözlerimden damlayıp,

Yanaklarımdan süzülen yaşların her biri sensizliğin acısını hatırlatıp,

Yüreğime bıcak gibi saplanıyor.

Düşünürken seni dalıp gidiyorum uzaklara,

Olmadığın bu şehirde her yerde seni görüyorum.

Senin için atan şu kalbim

Sensiz gecen her saat yavaşlıyor,

Ağırlaşıyor,

Çünkü seni özlüyor.

Her nefes aldığımda özlemini yüreğimin en derinlerine cekiyorum;

Nefes verdiğimde ise,

Acımın hafifliyeceğini umarken,

Bir daha ki nefes aldığımda acımın dahada derin olacağını haber veriyor.

Tutuyorum nefesimi acıyı hissetmeyeceğimi düsünüp,

Ama nafile,

Işlenmiş her noktama,

Mühürlenmiş kalbime,

Sarmış yüreğimi özlemin,

Hasretin...

SENSIZLIK.