Sensizlik...

gece saat bilmem ki kaç

bir özlem çöreklendi içime

titriyorum..

belki de üşüyorum.

Ay'in yansıması düşüyor pencelerime

yıldızlar yanıp söndükçe

seni hayal ediyorum

gözlerinin içi gibi parlıyorlar

yüreğime bir ok gibi saplanıyor

gene soğuk sessizlik

bide yanına sensizlik gelince

işkence mekanizmam tamamlanıyor

verdiğin mis kokulu gülleri kuruttum

baş ucumda kıvranıyor kimisi

kimisi de şiir defretimde ağlıyor sessizce

göz kapaklarım yanıyor bu gece

midemde sancı var

en çok yüreğimi yakıyor,

damarlarımda gezinen

zehir gibi sensizlik

mavi rüyalarım git gide lacivertleşiyor

sensiz kalmak

simsiyah kılıyor günleri

kaç gündür kalemim acıyor

hissediyorum canı yanıyor.

her şiirin sonunda parmaklarım çatırdıyor

kelemim intihar ediyor

her sayfada

şiirlerim kan kaybediyor...