Serçem

Yarım asır geçti ömrümden,

Gelecek kuşları bekledim, maviliklerden,

Her sabah umut pencereme,

Hiç bir zaman gelmediler,konmadılar saçaklarıma,

Gelenler oldu aslında, onlar göçenlermiş,

Sonradan öğrendim,

Ördüm taş duvarla, istedim gün vurmasın yüzüme,

Büyümedi hiç bir zaman saksıdaki çiçeklerim,

Bahçem hiç olmadı ki zaten,

Bazen karışırdım kalabalıklara,

Anlamsızca gülmeler,

Sevgiden yoksun bakışlar, dokunuşlar,

Rüzgarla gelirdi insan çığlıkları,

Duyardım,Titrerdi bedenim,

Atardım kendimi karanlıklara,

Yok oluşumun eşiyiydi gelişin,

O sımsıcak sesin, haykırışın, isyan edişin,

Bana seslenişin sanki hep öpüş tadında,

Umudumu kesmişken, daha seni görmeden,

İşte dedim, benim Serçem ve karşımda,

Ezelden dedin, ömrüm dedin,

Şimdi iki Meleğinle sen orada,

Koca Çınar Boğazın tam ortasında,

Açmış kollarını sizi bekliyor,

Yarınlara umutla, güvenle, huzurla, dimdik,

Ve..

Aşkla.