Sessiz Çığlık

ağıyor ay ışığı gözlerimde

donar kan kırmızı gözyaşım

susar akşamlığında türküler

ürkek bir gülümseme kalır

ardı sıra umutların

bu gece bin beter düşlerim

bu gece soluyor nefesim

bende gökyüzü, bende yıldızlar

bende gecelerin aymazlığı var

sabah olmuyor bir türlü penceremde

gün doğmuyor çehremde

haniydi kargısı gözlerimin

haniydi görecekti sabahları

kanadı kırılmış mı ak güvercinin

haniydi konacaktı pencereme

haniydi yazgısıydı baharlar

bu soğuk mevsimlerin

çoktan kırmış dallarımı bütün karanlıklar.

ağıyor ay ışığı gözlerimde

kalıyor düşlerimde baharların aymazlığı

soluyor her mevsim ellerimde

soruluyorum her nefeste

karanlık akıyor gözyaşım

adımın son tümcesine ekleniyor karanlık

ve elveda diyemeden gidiyor bu şair

sezsiz çığlıklarıyla...

2012