Sevmenin Güz Akşamları - 1

Ağlama duvarına işlenen iki gözyaşıydık seninle.

Hangi gözden aksak aynı ıslaklıkta buluşurduk.

Tarihin bin yıllık karmaşası hakimdi heybemizde.

Ve sen ruhumu üflüyordun meleğin elindeki surun üzerine.

Kıyameti koparmaya yeterdi gözümüzden bir damla yaş kopması.

Tanrının iki haylaz çocuğuyduk işte.

Birimizdeki ölüm bile diğerimizi yaşatmaya yeterdi.

Zaman önümüzde diz çöküp şövalye ilan edilirken bile,

Sonum akrebin zehri dahi olsa seni sevmeye değerdi...