Şiir Avcısı

kudretinden habersiz coğrafya

bir of çeker güler uzak ülkeler

yalın ayak gezilen patikalarda

kızgın taşlara baş kaldıran ayaklar

neden korkar bilmem düz ovadan

dağın ardında değil

gülümsüyor karşımızda şatafatlı

bakış atsam yanacak gözüm

kim demiş güneş ardımda saklı

silah çektim bugün

keşkelerin demine

on dört yerinden vuruldu

baş üstünde taşıdığım

pişmanlıklarım

daha orak sallamam usta

don vurmuş tarlaya

ateşe düşer kar tanesi

efkarlanır

göğü sarar dumanı

gökten emir mi gerek

örse demir mi

kırk çerimi salsam ağam zamanın üstüne

tutup geri getirsinler baharı

tohum su toprak elde bayrak

başlasın hasat zamanı

kahretsin isyan etti gene

kağıt feryat koktuğuna

hayalim gerçeğe düşsün hele

düzenin boynunda kıracağım kalemimi

söz olsun şehre köye

namerdim kibrit çakıp yakmazsam şiirlerimi

o gün gelsin usta

bozkırlarda gezeceğim

adım şiir avcısı

sevda kokan mısralara gül atacağım

öykümüzde olmayacak ezilen ezen

bakma usta elimin kalem tuttuğuna

beni zorla şair yaptı bu düzen