Şimdi Gidebilirsin

Yağmurun sadece ıslatan yanını görerek,

Şemsiye tutturursun keşmekeş duygularına

Oysa buluttan ayrıldığı zaman dökülür sessizce gözyaşları

Toprak ana kokar, koynuna kıvrılmış en siyah muskasıyla

Rüzgar sıkıca kapattırır pencerelerini,

Korkarsın pembe düşlerinin tozlanmasından

Bir duyabilsen çıkmaz sokaklarda aklını yitirmiş,

Sarı saçlı çocukların ümmi ıslığını

Mevsim diyorum, mevsim

Hani çok üşüdüğün veyahut bunalttığı güneşin omuzlarından inmeyip

Cemrenin üç defa düştüğüne kanaat getirip,

Gözlerini yeşilin her tonuyla gülümseten bahar

Ya da anam babam hesabı sarılığa yakalanmış,

İçli bir keman sesinde ciğerlerinden öksüren eylül

Beşincisinden habersiz, çiçekli eteğinden uçurttuğun uçurtmalarla

İyileştiğini zannederek kırk derece ateşte yanan bebeklerin

En afilli masallar eşliğinde uyukla

Benim gönderildiğim coğrafyada,

Un çuvalına batırılmış saçlar okşanmadan sevilir

Ekmek buğusu ile zeytin kokusunun kucaklaşması gibidir aşk

Kanatları kınalanmış güvercinler bilir mavinin de bir renk olduğunu

Gökkuşağının soluklanmadığı beşinci mevsimlere,

Yağmur taneleri mızmızlanarak bakar

Güneş her zaman yeşille sevişen dağlara konar

Bizim buralarda esmer tenleriyle küfreden insanların,

Tükrüğü yere düşmeden donar

Baharı biliyorsun ya,

Sonrasında cemrenin denizle öpüşerek martılara yol vermesini

Tetiğin kurşun sesine olan sevdasını da bil

Namlunun üşüyüp, titremesini de

Vuruşa vuruşa kazanılan kavgaların helal kırmızısına da ver hakkını

Gönüle aşk haber vererek düşse keşke,

Keşke başını çevirdiğin vakit

Evsiz barksız sokak kedileri pembeleşen yüzleriyle yakalanmasa

Gözbebeğinin ışıltılı yalanlarına

Şimdi gidebilirsin,

Yüksek topuklarının çiğnediği kaldırımlara düşürerek rujlu tebessümlerini

Anlamadığım dilde şarkılar söyletmelisin sokak çalgıcılarına

Ve hatta anason kokmalı bu gece şehrinin bütün çiçekleri,

Çiçekli eteğini her savurduğunda

Bilmediğin tek şey var,

Ben her seferinde yeniden ölüyorum

Yaralamak için her vurduğunda