Şizofren
Şizofren gecelerimin yalnızlığına yüzünü sürüyorum öylece
Sonra derin bir sohbete dalıyoruz
Tam kadeh kaldıracakken gelişinin şerefine
Ben,sigaram,önümde bir parça kağıt ve kadehimin yarısı
Senin yokluğunu sonradan anlıyoruz
Hep birlikte boyun büküyoruz
Tarifi imkansız gecemiz bir anda kan revan oluyor
Kalem kağıda küser,mezeler rakıya kırgın
Ben yaşamaya....
Gecenin bir yarısı gözlerim kan tükürür
Bir ses
Senin sesin
Sitemlerimin derin kuytularından çıkar,oturur en yücesine
Gözlerim tebessüme gebe
Odanın karamsar karanlığı döner bulut beyazına
Soğuk işlemez vucuda
Renkler daha belirgin artık,kalem coşar
Tüm nesneler endişesiz
Geceyi tamam eder
Senin rengin sanırım uyandığımda odayı aydınlatan
Meğer değilmiş sevgili
Ben,hayallerim ve ben
Şizofren gündüzlere gebe