Soğuk Bir Ankara Sonbaharında

sensizliğin acısıyla yazdım şiirimi

soğuk bir ankara sonbahırında

hasretin bir çığ gibi çökerken üstüme

çaresizdim baka kaldım sadece

olmaz değişlerin ve korkuların

kulaklarımda o tüm haykırışların

her bir zerremde hissettim,

sensizliğin ayazını

soğuk bir ankara sonbaharında

nakış nakış işlerken sensizliği

dilsiz duvarlara

yağmur yağıyordu dışarda

gözlerimle eş olmuşcasına

ıslak sokaklar şehrindeyim artık

ankarada...

soğuk bir ankara sonbaharında

isyanları ateşleyen bir gecede

sensizliği tatdım tüm olurlara rağmen

ve aykırı bir hayat da kaybettim seni

bulmuşken ta uzaklarda...

sen ve ben yani ikimiz

yoktuk artık,

soğuk bir ankara sonbaharında...