Soğuk Savaş

şehri yağmalar gibi özlet bana kendini,

dağınık dağlarından avuçlarımın

düşerken

dalgın yanaklarıma dargın dudaklarına

nereye geç kalırım bilmiyorum..

zamanda bir ağaçkakanken soluğum

üşürüm sanırım..

şehri yıkar gibi dil-altı intiharlarım.

kaybettiklerimi sakladığım gözlerimde

kızıl-nehri ikiye ayırır gibi

anlatırsan beni

eşit derecede özlediğimize birbirimizi

belki ben de aldanırım..

bazen bir şehir ıslanmış gibi

bir şehirde, bazen...

...gölgemi kaybeder gibi yaparsam

hangi mağarasında bakışlarının

bulabilirim tekrar kendimi?

boş bir kağıt gibi boş..

boş bir kovanı adamlığıma

çocukluğumun muhakemesinde delil sunarak

boş bir lisan gibi yaz /gibi sağanak

sözcükleri kayıp bir nisan gibi yalnız

gibi takvimlerden atılmış her aşk

inanırsam sana

kaç kişi ölür, kaçı çocuk kalır parmaklarımın?

şehri çıplak uyuturken geceleri,

lağımlarını yutkunmalıyız aşkın!

dudaklarını dudaklarıma uzatırsam ne olur

anlat yalansız!

seni beslerken damarlarımdan

kanla, zamanla...

zamanı beslerken hayatla

hangi gün, hangi saat, hangi paragraf

aldatılırım?

bazen bir şehirde hiç yabancı gelmez insana bir yabancı

şehre borç verir gibi beni anlat kendini

ellerine not düşerken ellerimi..

zamanda düşürmüş gibi geleceğimi

inanırım.