Son Dakikalar

Nabız normalin altında,

Gözlerim kayıyor

Bir ışık var,ama neyin nesi bilemiyorum

Galiba ölüyorum.

Hiç de film şeritleri yok gözümün önünde

Tünel var ama hızlıca çıktım bu karanlıktan

Seni düşündüm en kolayı buydu çünkü,

Çünkü ne zaman kapasam gözlerimi sen geliyorsun aklıma

Hafif bir yorgunluk

Biraz da sakinlik hoş tabiki

Uyuştu kalbim sanırım durmak üzere

Yazdığım ilk ve son kitabıma varamıyacak bu beden anladım

Şu an uyuştu iki kolum

Ayak parmaklarım uzunca zaman yok oldu

Ha dur bi dakika aslında seni seviyormuşum ben

Galiba sona yaklaşınca böyle oluyor insan

Yanıyormuş bedenim,

Bile bile yakmışlar

Yanmıştım kokuyordum

Yanık kokusuydu

Ölmek sana yakışmadı

Bana da yakışmadı

Ölüm ölüme çok yakıştı

Yaşamak aslında şişe içinde denize atılmış mektup gibiydi.

Son dakikalarım bu aralar

Deniz mi olsam, şişe mi, yoksa mektup mu ya da o mektubu yollayan mı?

Son dakikalarım bu aralar, neden hiç ışık yok

Oysa öyle derlerdi "bir ışık var"

Doğru ölmek bana yakışmadı

Sana da yakışmadı

Ölüm ölüme çok yakıştı

Ölmek aslında şişe içinde denize atılmış mektup gibiydi, fakat şişenin ağzı açık bırakılarak.

Nabız yok, ışık da yok

Ama biliyorsun öldüğünü

Sanırım son nefes bu olsa gerek

Işık yok ses yok

Sadece sen varsın bu son dakikalarda