Sonbahar

Dünyadan kopmuştm istemezdim fırtına,

Resimlerin kanıyla beslenen ucuz bi'yaratığa,

yarım hikayeler verip avuttum onca günlerle,

Kalbimden zehrimdir yazdığım bu son yara!..

Çaldığım bu ilk para,kandığım bu ilk yalan,

Düşünceler matemden koptuğunda hep haram,

hikayeler...Yarım bi'kahramanla kaplı,

Yarın dününden karanlık ve aynı günden intiharlı!..

Dilimi kestiğinde anlamıştım hayatı,

Bilsende değişmezsin bağışlanmış hayata,

Birbirini tutmuşken iki yüzlü yanlızlık,

Neler göçtü ruhumdan neden böyle karardık!..

İsminden altın olsan harflerinle tüccarım ben,

Hiçte görmedin,ben hiçken ağladım sen tebessümken,

İstanbul öldü bende sense başka memlekette,

Elveda bu şehre yakışmaz ikimiz ölürse!..

Bir vedayla soldu bahçemden hasadım,

Bahçivandan firar etti çiçekler ve baharım,

Duruldu kahinat,çöl aldı gitti gözlerimi,/

Kurak bi'şehre esti yel ve saçlarını gizledi!..

Aşk işte meşk eder,bilirse keşke der,

Bu kalpte infilak eder! Tamda gözümün önünde,

Yürüdüğüm sokaklarınla ayak doysa yanlızlığa,

İkinci kezde olsa aynı isme bin tavaf eder!...

Suretinden sual sormak hikmetinden bilinmez,

Saçlarınla doysam aşka her telinde görünmez,

Gittiğini sanmışken bitmediğini farkedip,

yarım hayata devam etsem kulaklarım işitmez!..

Bilirmisin ki kahinat susarsa bilinmez,

İnsanlar ağladıkça dönen dünya görünmez,

İnsanlar kustukça beslenir bu topraklar,

İnsansan ağlarsın ağlarsan ağlarlar!..

Susarsan ağlamam bu gözlerimde kanlar var,

Kirpiğimden düşmezsin gözlerimde yaşlar var,

Sen gidersen elvedanla fırtınanla bağlarlar,

Koptuğunda sallarlar,öldüğümde ağlarsın!...