Suskun Çoban

suskun patlayan hediye paketleri

içinde verdiğin kemiriciler siliyor

şahsıma ait çıban istekleri

bulanık bir bahar kaldı bende

sorgusuz bir kış daha geçecek

merasimle önümden

ben hazır ol durumda

selamımı esirgemeyeceğim

tuhaf bir ihtiyaç çoban

ancak

gözsüz yüzünü

kendime isteyeceğim

avuçluyorsun

yeryüzündeki bütün toprakları

saçıyorsun o yana bu yana

dilenciler yığınını

dağılmış saçlar

açılmış kollar

yalvarıyorlar çoban

asla görmeyeceğim

titrek eklem yerleri

ayağa kalkacak bastona muhtaç

dilsiz kaval sende

üfle de

önündeki çöl kurusu kumlara

tıkanmış kulakları aç

demeyeceğim

boynum mu bükük

yoksa

dünya mı kendi eksenine eğik

bundan sonra sormayacağım...