Tahta Sandalye

tahta sandalyemde yağmurun ayak izleri

güneş uyudu solgun penceremde

terk-i diyar çocukluğum gibi

sıtkı amca akşam yürüşünde

karısı öldüğünden beri mahrur bakışları

gözleri babam

yüreğimin yarısı vurgun

merhaba evlat... nasılsın sıtkı amca

pirinç taşırdı yalnızlığıma babam

heybetli adamdı

şimdi gözlerime bakıp

siz kimsiniz kızım... deler gecemi kor bir yangın

ah hayat! sen misin adil olan

adalet dağıtırdı babam..

üzülme anne

yalnızlaşıyoruz... ufalanıyoruz

ellerim yetişecek andım olsun

hüzün gözlü bebeğim

kır çiçekleri vardı masamızda hatırlar mısın

sabahat öğretmen'in... güzel yalnız kadın

saçlarının sarısına hayrandı düşlerin

sen masa altlarından topladığım çocuk, esmer delikanlım

hayatta pişman olmadığım tek şeysin demiştim...

sen benim sözümsün...

mor begonvilli sokağım

dümeni duman almış kaptan

esmeray'lı gecelerim... unutama beni

malatya'nın kızıl akşamı

babamdan korkup kaçtığım balkonum

gün görmeden soldu düşlerim

ve... kardeşim

kırmızı bluzlu... deli dolu...

doktorculuk oynaya oynaya iğneden kanayan ellerim

bayramlarım oldu inadına

illa ki balonlar astım yalnızlığıma

ellerinden tuttum seni

bırakma ellerimi hayat...

tahta sandalyem

ömrümün mihenk taşı

ecem hala kalbimdesin

çırpınan kekliğim, gökkuşağım

bir penceresin hayat

kirlerinden arınmış yağmur

camların ardında yaşananlar

ne senin, ne benim bildiğim

dişliler çıksa yollarıma

bir buket çiçek doğar gecelerime ansızın

hamamönü sessiz şehrim

sokaklarında arşınladığım özgeçmişim

ödüller taşarken hırsların gölgesinde

unutulmuş adım

ortada kalan gülücüklü bakır sini

içinde bir demet yaşamak

geleceğe, gelecekse eğer

bir adım yanaştığım

çelenklerimi donandığım

ve kalbimdeki buzulların gölgesinde

sıcak, sımsıcak bir sevda

insana dair, yaşamaya dair

elimdeki bavula sığdırdığım kayıplar

kazançlar insan yüreğimde

terazim tartar geceyi

kırmızı pabuçlarım var benim hayat

yürüyeceğim sana inat...

30.11.2013