Tozduğum Zaman

Açmıyor dağların kırın çiçeği

Niye saklıyorsun bütün gerçeği

Zayettin ömrümde en güzel çağı

Rüzgarla savrulup tozduğun zaman

Gidemedim bu ellerden uzağa

Sen düşürdün beni türlü tuzağa

Bağın cennet olsa girmem birdaha

Adı'nın üstünü çizdiğim zaman

Bilmedim sahteymiş yüze gülüşün

Çağırınca koşa koşa gelişin

Kabusa dönüştü gördüğüm düşüm

Sırlarımı sana çözdüğüm zaman

Söyledi de garip gönlüm söyledi

Senin için kime minnet eyledi

Bu ahmet'i rezil rüsvay eyledi

Senin ellerinen gezdiğin zaman.