Tükeniş

Tutamiyorum birşeyleri...

Tutamiyorum eriyişlerimi,tükenişlerimi..

Tutamıyorum özlemlerimi,geriye dönüşlerimi..

Kalanların fotoğrafları renksizleşiyor ellerimde...

Yağmalanıyor bütün sığınaklarım,çöküyor birer birer tıpkı omuzlarım gibi...

Çivileniyor çelimsiz bedenim dökülmüş duvarlara.!

Bahar gelecek mi sence?

Tekrara yeşerecek mi kabukları soyulmuş ağaçlarım?

Koşuyorum bir kayboluş şarkısının arkasından,

Üst üste yığılmış bedenler çıkıyor karşıma,her biri gözümün içine bakıyor ruhunu ararcasına..

Bir tarafta kayıp ruhlar,bir tarafta kayıp bedenler. Kayboluş tanrısının arkasından ilerliyorlar bir ordu misali...

Ve artik biliyorum!

Bahar da gelmeyecek,

Kabuklari soyulmuş ağaçlarım da yeşermeyecek...