Tükenmez Aşk

Saatsiz vaktin son anları gibiydi,

sanki doğduğumdan beri seni bekliyormuşum gibiydi,

hep hiç korkmadan gözlerine bakmak istedim,

ya da hiç saatte bakmadan tüm zamanlarımı seninle geçirmek istedim,

sen benim gözlerime bakıp gülümserken,

ben sadece yere bakmayı bildim.

Oysa ki hergün gelip bana saçlarını nasıl olduğunu sorduğunda...

Hep dokunmak isterdim o pamuk saçlarına,

ama hiç bir zaman başaramadım her zaman ki gibi çok güzeller diye bildim!

Sen hep beni iyi bir arkadaş olarak gördün,

ben ise bir umut vadedip

her gülümsemenden her sözünden anlam çıkarmaya çalıştım.

Bir gün beni sevebileceğini düşündüm,

sevilebileceğimi düşündüm...

Belki bir gün aklından gecersem,

nerde nasıl olduğumu merak edersen!

Braktığın son yerde olacağım...