Turuncu

Sezen Sokağı'nın melankolik sakinlerine

Düş belası zorunluydu haliyle

Yetmişlerin apartman topuklarından

Üç portakal çiçeği düştü

Alnı yazdı

Alnında komşu bahçelerin cümbüşü

İlk çiçek hercailikten hükümlü adalı

Diğeri çok şehirli ruhuna yaslı

En sonuncu pasaklı cazibe tanrıçası

Bir önceki neslin gözlerinden dolu dolu

Hayatın ceplerine tıka basa doldurulmuş

Minimal global sorunlar dev asaydı

-Ah ben neler çektim bari sen çekme şeklinde-

Geometrik desenleri yörüngeden eliptik

Öğretilmiş hüzne mahkûm rollere

Enflasyon katsayısınca uğradılar

Adabımuaşeretin yapraklarını yolduğu üç çiçek

Ve arkası yarınlara saklanan umutları

Uzun zaman bulunamadı

Genetik fikrin fonksiyonel felaketinden

X sonsuza gidip de dönmedi neyse ki

Çözüldüler

Siyasal insan apolitik olmayı öğreniyordu

Hey gidi insan her halinde uyukluyordu ve sair

Homoekonomikus faiz oranları hesabında

Parmaklarıyla birlikte yerken menemeni

İnim inim okunarak bitmeyecekti bilimin tezleri

Adam sen de

Uzaklardan fırtına ekiliyordu rüzgâr şehrinin denizine

Bir diğeri inci gibi beklerken derinlerde

Eli yüzü düzgün memuriyetten

Asla dönmeyeceklerdi ya

Olmadı

İki kere bin kez güneşi turlayınca dünya

Arada kalmış bir neslin çizgili filmlerinde

Karakterler

Renklerini karıştırdı

Kırmızı daima suçluydu sarı tam bir medyan

Sonuç

Portakal turuncu

Çiçekleri kırık beyaz

Soyunamadıkları için kabuklarından

Koca çınarın gölgesinden bulaşan mertlik sırtlarında

Bir seksen

İki doksan

Üç milenyum

Gitmeden hesabı ödeyiverseniz güzelim diyordu

Şöyle adam gibi

Otuz kuşun bilgeliğinin yoluna

Spor ayakkabılarla koyuldular

Yüksek oktavla sivrilmiş topuk seslerine

Selamlar selamlar söylendi

Taa Babil'den

Post-iti poşet çayı çoktan keşfetmişlerdi lakin

Alamet-i farikasız

Anonim

Hayata tam gelmedi ruhları bir türlü

Büyük beyaz gömlekli çoğul deliliğin

Üç portakal çiçeğiydi onlar

Ölüm dilsiz

Ölüm ölüme küs

Sustular

Oysa devamı vardı dünya denen dönek dolabın

İçindekilere bakınca

Bitmeye niyetsiz

İlkin hercailiği bırakıp adalı

Aslı gibi anne rolüne açtı yapraklarını

Sonra çok şehirli ruhuna yaslı

Annesinin annesi repliklerini ezberleyiverdi

Pasaklı cazibe tanrıçası soru işaretlerini düzenleyip

İkinci el anne sahnesine çıkmak üzereyken

Yağmurlarla kırklandılar

Alkışlar alkışlar lütfen

Bayanlar baymayanlar

Sezen Sokağı'nı bir daha gönüllü dinlemedi onlar

Damardan alınan duygularla yorgun

Panik yok yoğunluklu caddelerde ağlak

Parlak sümüklü çocuklarla

Cam silici

Yer kabuğuna yara eşici çocuklara olabildiğince

Dost oldular

Hey çocuk ne haber

Çiçek ablam ne olsun valla

İşler ayna

Çal çal oyna

Eee ne duruyorsun hadi gel

Beraber sulandıralım hayatı

Yağmur yağdı

Arap kızı bakakaldı Mabel Markiz sakızından

Şimdi güneşin Ay'ın turunda

Turuncular turuncularla

Tarıyor mutluluğun tel örgülü saçlarını

Ve ben düş yazıcısı

Limitsiz umutlar gezegeninden