UMUDU ÇALMIŞTIR GÜNEŞ
Yaşamın yeşeren çimenidir umut
Gecede anlamını bulur yalnızlığım...
Sessizliğime ses olur
Dumanla dolan ciğerlerime çektiğim taze nefes
Seni alır getirir bana
Hakikati unutur hayaline dalarım
Çiziklerle dolu bir mektup karalar
Pencereyi usulca aralarım
Barışa uçan güvercinlere fısıldarım
Gelin... gelin...
Bir şair gelir kapımda durur
Sessizliğime ses olur...
Anlamını yitirmemiş kelimelerden,
Bir cümle kurar
Yalnızlığıma dair, geceye dair, sana dair...
Gözlerimi uykuya yatırır, kalbime nöbetler tuttururum
Hıçkırıklardan bezeli bir türkü tuttururum...
Yeşertir umutlarımı şiir,
ağlamaklı hayallerimde anlamını bulur yalnızlığım
gitme vaktin gelmiştir, sigaram söner
Barış bozulur, güvercinler saraya döner
Şair susar...
Ellerim semaya yönelir
Gözyaşı pınarım kurur...
Susar gecenin mahrem çığlıkları
Güneş doğar
Yalnızlığım son bulur...
Çimenler suya kavuşur, çiçekler güneşe
Sararır tarlada ekinler
Çiftçi kız azık torbasını aralar
Kapatır göz hapsinin kapısını
Gün doğmuştur
Şair susmuştur
Umut...
Senle gitmiştir
Beni...terk etmiştir...