Uyku Hali

Uyuyorum, hayatın üzerimde bıraktığı izler ile.

çıkarmıyorum kıyafetimi,

hayatı yaşadığım gibi uyuyorum!

insanoğlu garip,

-yatağa günlük elbiselerle girilmez- diyor

fakat ben, kanepede uyuyorum.

çıkarmadan kıyafetimi,

hayatın üzerimde bıraktığı izler ile..

ben bilirim -soyunmak- ne demektir

kaç çıplak vücut,

kaç çıplak ceset,

kaç çıplak anne,

kaç tesettürlü vajina!

hepsini tanıdım.

insanoğlu garip,

tepeden tırnağa soyunmuşken,

belinden kasığa; inmeyi marifet biliyor.

ben soyunmayı bilmiyorum, bu böyle bilinsin.

ve ne kadar giyinmişliğimiz varsa,

soyunduklarımız da düşünsün;

-değersizliğimizden mi? , değerliliğimizden mi?- diye..

Uykuların anlamı olacak elbet.

pantolonla uyuyorsam eğer;

toplum içinde şık görünmek isteyişimdendir.

çünkü ben rüyamda hep başbakan olurum

terör örgütünden bahsedip,

kurulu düzenimi anlatırım insanlara.

-anca rüyanda görürsün- gibisinden şeyler söylenir,

aldırmam çünkü adı rüyadır.

rüyamda hamile kalsam, onu bile aldırmam.

İnsanoğlu garip.

ben pantolonumla yattığımda ayıplıyorlar.

-ne var efendim?-

berduş olmak suç mu?..

siz adına -aşk- deyip soyunuyorken başkalarına,

ben, daha önce soyunmuşluğumu hatırlayıp;

-utanç- diyerek giyiniyorum ayna karşısında.

ben soyunmayı sevmiyorum, bu böyle bilinsin.

üşüyorum ceset karşısında..

yaralamaktan yoruldunuz, biliyorum

merhametli gözükerek melhem olmaya çalışıyorsunuz şimdi de.

vazgeçin!

artık tenime değemeyecek elleriniz.

tiksineceksiniz gördüğünüzde çünkü

bundan gayrı beden değil vücudum;

gayr-ı resmi yaradır.

artık ben, açtığınız bir yarayım,

beni sarmayın..

kanatmak istemiyorsanız ve kirlenmesin diye yuvanız;

dokunmayın.

beni hissetmeyin.

çünkü ben,

bir bedene ait değil,

kumral saçlı rüyalara sahip olacağım artık.

saçlarım beyazlayacak,

vücudum bronzlaşacak belki de

öğle yemeği olacağım karıncalara..

olsun..

yine de ben uyuyorum, hayatın üzerimde bıraktığı izler ile..

kıyafetlerim sizin olsun,

ama ne olur çıkarmayın düşlerimi üzerimden..

Allah'ım, affet!

bağışladığın hayatı edepli bir şekilde kullanamadım.

vakit doldu ve sıram geldi

ölüyorum dimdik

yaşayamadığım gibi hayatı..